Wednesday, 22 February 2012


ভালপোৱাৰ বাটে বাটে
--------------------

হৃদয় এৰি কোনটো বাটেৰে যাব তেও ?
মৃত সৰিসৃপৰ দৰে নিথৰ হৈ পৰি আছে
গোটেইকেইটা বাট,
খোজ দিলেই যে বাটৰ ধূলিত লাগি ৰব
নিঃশব্দ ভালপোৱাৰ শব্দহীন শব্দালাপ !

তেও যোৱাৰ কথা আছিল ,
কোনোবা এটা বিমুগ্ধ নাৰ্চিচাছৰ ৰাতি
যুতি ফুলৰ মালা এধাৰিৰে
মই তেওক বিদায় জনোৱাৰ কথা আছিল
গোলাপ বাগিচা ভ্ৰমণৰ স্মৃতি ৰুমালত বান্ধি
কাৰণ,
গুচি যোৱাটো যে ঘুৰি নহাৰ দৰেই
প্ৰেমৰ এটা অসহজ সংলাপ;

এতিয়া অবাক হৈ
পৰি ৰয় সময়বোৰ দূঃসময়ৰ দৰে;
উদাসীন ৰাতিৰ প্ৰান্তত
সুখৰ এহাত ডাঠ আৱৰণ গুচাই
লৰচৰ কৰি উঠে অলপমান দুখ,
ৰাতিটোত ভেজা দি থিয় হয় কবি
এন্ধাৰত উক দি উঠিছে আজি পুনৰ
কবিৰ বহুপুৰণি ভালপোৱাৰ অসুখ !

আজিও শুব নোৱাৰো মই
মৌনতাৰ পিয়লাত মুখ ৰাখি
আজিও ঠেহ পাতিব আহি
মোৰ কাষত কঠন্দা ফুলাৰ সময়,
আজিওতো শুব নোৱৰো মই..

  *******
                                     22-02-04

No comments:

Post a Comment